Haiku, Waves

Sun on your Skin

A day in the life of...

Update-ish
Haiku, Waves
sunonyourskin
Wow, another update! Within a month! Life really can be amazing. Anyhoo, onto the rant.
It's been quite a week, eventhough it hasn't even finished yet. I'm so terribly sucked up in school, it can't be healthy. I've basically been studying non-stop all week, and I'm still afraid it's not going to be enough. Final exams are next week...
Got a huge disappointment on Tuesday. I got back the essay from Islam I worked so hard on and I got a 5,5. I honestly hadn't seen that one coming. Worst part is, the professor was handing out the essays to the people that sat on the outer sides of the rows, which I wasn't, so mine passed a whole bunch of other people before reaching me. And a few of them were actually laughing out loud looking at my grade! How rude is that?! I was so pissed. It was mainly this girl though that hasn't seemed to like me from the beginning of the course, I've no idea why, but it's one of those girls who think they're all that. Funny, you'd think people would be over those highschool attitudes once reaching university. But unfortunately I'm learning that growing up doesn't necessarily mean maturing.
Anyway, after that I got a bit down-hearted, to say the least. Convincing myself I'm too stupid to go to university, that I can't think on an academical level, and so on, you know the drill. Which was a really bad timing, because the very next day I had to give a presentation for my other course, Guerra Civil. So whereas normally I'm really not that nervous about giving presentations, now I got totally insecure about the contents of it, my Spanish pronunciation, and I just felt like a complete idiot. Fortunately, the girls I had to do the presentation with are my best friends, and they were just as nervous as I was, so we had big fun doing fake yoga and meditation before class! :') Luckily, I got to go first, after which I did have to wait an awful while 'till the end of class before we received our note. It was worth it though, because we got a 9! That must be about the highest grade I've ever gotten since going to university, so, obviously, I was thrilled. As were my friends of course. My teacher, Elena, literally said a professor could wish for nothing more. She actually got a bit teary-eyed talking about how she loves our class and how she feels a special bond with us (she's such a sweety). I'm really glad to have her guiding me with my bachelor's thesis, she really is great.
So, bottom line: I shouldn't be so easily daunted. Sometimes life (or professors) sucks, sometimes it (or they) doesn't, what are you gonna do about it but do your best? I already knew that though. Just kinda forgot about it... ;)

I think I'm taking the night off tonight. There's just a limit as to how much a brain can absorb. I also have a movie lying around I have to see for Guerra Civil before Monday, so I'm gonna watch that, as a kind of responsible relaxation...



ik hoop dat het zo gaatCollapse )

(no subject)
Haiku, Waves
sunonyourskin
Wow, it certainly has been quite a while. I'm still alive though. More or less. Sucked up in my studies / job, as usual. Hardly any time left for a personal life, but I'm managing. I wouldn't be me if I weren't constantly busy doing something, anything, right? But it's okay, in a way I like acting like a workaholic. Sitting around doing nothing makes me lazy and unhappy, so as long as I have a purpose, I'll be fine. And man, do the professors hand me purposes.
I'm still studying Spanish and right now I'm taking Guerra Civil & Literatura, which basically treats the Spanish Civil War (1936-'39) and the way it's been studied in (mostly modernday) literature and film. As a bookfanatic, I obviously find all this quite interesting, and am planning to write my bachelor's thesis on the subject. Still haven't got any specific thoughts about a topic though, so any help is welcome! ;) What I do know, though, is that I'd like to just analize a couple of novels (preferrably recent, though I'll make an exception for writers like Carmen Laforet). I'm not that into having to travel the country investigating stuff, and analizing novels is something that, generally, you can do sitting in a comfy chair, having a cup of tea.
The other course I'm taking this quarter is Introduction to Islam, which obviously has nothing to do with anything spanish for that matter. But Utrecht University has this system in which students, aside from their Major, have to take a number of courses that really make no sense at all looking at the rest of their subjects. They really don't care what you do, hell, I could've taken astrophysics! But I decided to do something at least somewhat useful with that spare space, and learn a bit more about that religion the whole world seems so terrified of for the last couple years. And it's really very interesting! Some heavy discussions going on in class, as well ;)
For the rest, I'm fine. During the summer holidays I've been working at Etos, and am still doing that on saturdays. Depending on whom I work with, it can be great fun. Also still single, or actually, again. Have been dating a guy over summer, but broke up with him, because I just didn't really know what I wanted and, in a way, still don't. Feelings are complicated. *sighs*
And as you've undoubtedly noticed, I've switched to english. Just because I feel like it. I'm sure there'll still be the occasional rant in dutch (or spanish, for that matter) though, but I think that for now english is convenient.
Anyway, enough with the boringness, I think everyone's about up to date now. From corrieke, a meme!

1. List 7 habits/facts/odd things that characterise you.
2. Tag 7 other people.
3. Don't tag the person who tagged you first and don't say 'Whoever wants to do this'.


sieteCollapse )

I tag: autumnsparkle, _amante, kniek, escapisme, marleenl, mira_ianthe, euforisch.

And random pictures from my very rainy holiday in FranceCollapse )

(no subject)
Haiku, Waves
sunonyourskin
appeltjesCollapse )

En verder is alles goed met me. Het wordt een beetje standaard he, dat verzuim van updates! Maar alles gaat z'n gangetje. Op school zit ik inmiddels ruim in blok 3 en het eerdergenoemde extra vak heb ik laten vallen. Bleek dat er naast die 8 boeken voor het ene vak ook nog 10 voor het andere vak bij kwamen. Hoewel ik mezelf heb verbaasd en een tempo van zo'n twee boeken per week heb kunnen aanhouden, liep ik toch snel voor alledrie de vakken behoorlijk achter en besloot ik er maar een te laten vallen vóór het me ofwel onvoldoendes danwel een zenuwinzinking zou gaan kosten. Dus op het moment relatieve vrijheid blijheid en niet goed meer weten wat ik vroeger ook al weer deed met vrije tijd.
Verder wil ik echt graag op kamers, maar zit dat er de komende jaren niet in. Na een kleine eeuw twijfelen had ik het dan eindelijk definitief besloten, ik was er klaar voor! Eindelijk zelfstandigheid, meer uitgaan en minder reistijd, hoezee! In mijn enthousiasme had ik er even niet op gerekend dat mijn ouders het wel eens een minder aantrekkelijk plan zouden kunnen vinden om 400 euro in de maand extra te moeten uitgeven, terwijl ze hun dochter in ruil daarvoor amper nog zouden zien. Schade. Dus nu wordt het een restyling van de huidige kamer, waar ik menig uur zal doorbrengen met mezelf voor de kop slaan, aangezien ik voor het kamer-plan het studeren-in-het-buitenland-plan van de baan had geschoven. En aanmeldingen daarvoor hadden allang binnen moeten zijn, dus dat gaat tijdens m'n studie niet meer lukken. Wie weet na m'n studie, maar dat zal toch een stuk lastiger worden zonder beurs en dergelijke. Oh well, I'll live.
Nu heb ik in ieder geval wel alle tijd voor een baantje! Ik heb inmiddels gesolliciteerd bij een ijssalon in de buurt, hoewel ik hoorde dat er daar zes sollicitaties per dag binnen komen. Maar een vriend van m'n neef die daar al wel werkt zou een goed woordje voor me doen, dus wie weet! Het plan is hoe dan ook om het grootste deel van de zomer te gaan werken, want na twee keer Spanje vorig jaar is de bankrekening natuurlijk aanzienlijk afgevallen. Ik heb ook besloten de rest van m'n studie sowieso niet meer dan twee vakken per blok te doen, zodat ik misschien nog tijd overhou voor een baantje van een dag in de week. Eerst maar 'ns zien of ik ergens aangenomen word.
Nou, ik ga mezelf maar weer 'ns in de literatuur storten. Nog meer mensen die De Mierenmoordenaar (Historias de Cronopios y de Famas) van Julio Cortázar hebben gelezen? Toevallig ook iemand die de diepere gedachte erachter snapt? Want die is er ongetwijfeld. Nu nog vinden.

¡Chao chao! Esther

PS: Regina Spektor rules. En Amy Winehouse ook.

Wat Lorca kan, kan ik ook.
Haiku, Waves
sunonyourskin
Blauw.

Blauw als de lucht. Blauw als een zee. Blauw als een spiegel, of een weerspiegeling.
Of blauw dat er misschien wel helemaal niet is, maar alleen omdat ik het er wil.

Blauw als de zachte regen...

Blauw als een lichtzinnige gedachte, blauw als de vlinderstruik, waar ze in dezelfde kleur omheen fladderen.

Blauw als de zachte stem van een beek in de nevel van een ochtend in maart. Het diepste blauw van jouw ogen, die me zo eerlijk en vol verwachting aankijken, en waarvan ik weet dat ze altijd bij me zullen blijven.


Maar eigenlijk blauw, gewoon blauw.

-

Oh en ik hoef niet met m’n studie te stoppen: bewijsCollapse ) *veegt zweet van voorhoofd*
Tags: , ,

Storm
Haiku, Waves
sunonyourskin
Donderdagmiddag. Ik heb een afspraak met een vriend in Utrecht en er is gewaarschuwd voor storm. Ik kijk naar buiten en zie de bomen me enthousiast tegemoet wuiven. Het is maar net hoe je tegen de zaken aankijkt, beslis ik, en stort me vol goede moed de weg op.

Buiten lopend merk ik dat het toch wel hard waait, maar straks zit ik lekker warm in de bus. Eenmaal in de bus zwabbert deze vrolijk de weg over, bij tijd en wijle met moeite in bedwang gehouden door een chauffeur met inmiddels zorgwekkend witte knokkels. Maar hij weet de bus in een min of meer rechte lijn op de weg te houden en iets later dan gepland sta ik op het treinstation, vanwaar het theoretisch gezien nog 20 minuutjes is naar Utrecht. Helaas bleek dit een iets te naïeve veronderstelling te zijn, want mijn oog valt op het vertrektijdenbord (of hoe zo’n ding ook mag heten), dat een vertraging van plusminus 15 minuten aangeeft. Oké, een kwartiertje, is niet erg, ik ben nog steeds op tijd. Ik prop me in een van de twee overdekte hokjes en wacht geduldig. Plots kraakt de intercom en deelt een man met verslagen stem mee dat er door het slechte weer geen treinen meer rijden tussen Naarden-Bussum en Amersfoort. Ik ben lichtelijk in de war, want voor zover ik weet slaat dat niet op mijn trein, maar toch wordt het hier omgeroepen. Ook het bord is inmiddels leeg. Overal om me heen worden vertwijfeld mobieltjes uit zakken gehaald om familieleden of internet te raadplegen. Ik besluit nog even te wachten op wat komen gaat en, o wonder, na nog een kwartier komt er dan toch een trein het station binnenrollen.

Ik zit in een coupé grotendeels gevuld met hyperactieve pubers. Tegenover me zit een vrouw en we wisselen een glimlach uit als reactie op het gekrakeel dat opstijgt uit het midden van de coupé. De trein rijdt niet erg hard en schommelt nogal onstuimig heen en weer. Na niet al te lange tijd, ergens midden in de bush-bush, komt de trein opeens zacht piepend tot stilstand. Een mannenstem. Er blijkt een nogal grote boom op de rails te liggen. De conducteurs gaan proberen hem weg te halen. Het duurt een tijd, mensen worden onrustig en wederom wordt er druk gebeld, -smst, -mmst en wat niet. Een van de hyperactieve pubermeisjes begint in licht hysterische staat het gangpad op en neer te lopen, onderwijl uitroepend naar haar kuddegenoten toch vooral rustig te blijven, ook al lijkt zij de enige te zijn bij wie de claustrofobie toeslaat. De mannenstem weer, licht aarzelend deze keer. Hij vertelt dat het niet is gelukt en bekent dat ze niet zo goed weten wat ze met de situatie aanmoeten. Spontaan staat een paar jongens op met de mededeling te gaan helpen. De achtergebleven meisjes grijpen meteen naar hun mobieltjes, nu om zich er kwetterend mee tegen het raam te plakken en de heldendaden vast te leggen op foto. Als de vrouw tegenover me niet kijkt, draai ik me stiekem ook even om om een glimp op te vangen van het spektakel, maar ik zit aan de verkeerde kant van de trein en zie voornamelijk struik. Het wachten duurt en ik baal ervan dat ik mijn koptelefoon ben vergeten en geen muziek kan luisteren en ga uit verveling maar keelsnoepjes eten. Na weer enige tijd komen de jongens op uiterst relaxte wijze, maar duidelijk vervuld van trots, de coupé weer binnen gesjokt en worden besprongen door de vriendinnetjes. De machinist vraagt via de intercom een applausje voor alle helden en heldinnen die zich kennelijk in grote getalen hadden aangemeld om te helpen bij het verwijderen van het obstakel. Mijn overbuurvrouw en ik klappen grijnzend mee. En niet lang daarna zet de trein zich steunend weer in beweging, op naar de eindbestemming. Ter hoogte van Overvecht klinkt weer de intercom en verschillende medereizigers kijken verschrikt op. Deze keer klinkt de machinist echter een stuk opgewekter, triomfantelijk haast. “Jongens en meisjes, dames en heren. Wij willen u graag mededelen dat wij op dit moment officieel de enige trein zijn in Nederland die nog rijdt! Dus een applausje voor uzelf!” Nogmaals barst iedereen lachend in applaus uit. En dan komen we toch eindelijk veilig op Utrecht Centraal aan. In de aankomsthal, volgepakt met gestrande reizigers die starend naar het grote lege bord daar doormiddel van wilskracht vertrektijden op proberen te laten verschijnen, kijk ik op mijn horloge. Vier uur. Een uur te laat voor mijn afspraak. Ik besluit dan maar even een rondje te lopen over CS, onderwijl plan B uitstippelend. De stadsbussen blijken gelukkig nog wel te rijden en na een telefoontje heb ik een overnachting geregeld bij m’n broer. Bij wat ik dacht dat de standplaats was van bus 16 en 36 blijf ik even vertwijfeld staan, maar dan zie ik dat het enorme bord van de paal afgewaaid moet zijn, want er zit nog slechts een klein, blauw hoekje aan. Een half uurtje later hangen mijn druipende kleren in de badkamer en zit ik in een skateroutfit van m’n broer en een handdoek op m’n kop onder twee katten op de bank, met een kop thee, luisterend naar de wind die om het huis blaast.
Tags:

?

Log in

No account? Create an account